Karta dedykacyjna z modlitewnika Alfreda Neuländera przedstawia scenę przekazywania prawa religijnego z pokolenia na pokolenie. W tle widać górującą nad Breslau Nową Synagogę: wybudowana w latach 1865–1872, służyła nie tylko jako miejsce modlitw liberalnego odłamu żydowskiej społeczności, ale także jako sala koncertowa ze wspaniałą akustyką i elektrycznym oświetleniem. Historyk Willy Cohn wspominał, że mężczyźni w Nowej Synagodze rzadko do modlitw zakładali tałes, czyli tradycyjny szal modlitewny, lecz nosili rodzaj szarfy na wzór stuły używanej w chrześcijańskich rytuałach.