Willy Cohn w swoim biurze, w domu przy ul. Opitz 28 (ul. Żelazna), Breslau, sierpień 1934.

„Przyszedł Stephan, woźny ze szkoły, aby dostarczyć mi pismo z informacją, że jestem urlopowany ze skutkiem natychmiastowym” – zanotował w swoim dzienniku Willy Cohn, historyk i nauczyciel w Gimnazjum św. Jana, pod datą 18 czerwca 1933 r. Już w pierwszych miesiącach po dojściu do władzy naziści stosowali zwolnienia, przymusowe urlopy i wcześniejsze emerytury wobec żydowskich wykładowców, urzędników, prawników czy lekarzy, określając ich mianem „politycznie niepewnych”. Dla wielu Żydów oznaczało to degradację zawodową i przeprowadzkę do mniejszych i tańszych mieszkań, o czym zaświadczają pieczątki z adresami Willy’ego na pierwszych stronach jego dzienników z kolejnych lat.