RODZINA
Wiele spośród rozproszonych po świecie przedmiotów stanowią pamiątki intymnych momentów z życia rodzinnego, świadczące o bliskiej więzi z miastem. Zżyci ze sobą członkowie rodzin często spotykali się, by razem świętować wydarzenia takie jak śluby, narodziny dzieci, bar i bat micwy, święta żydowskie i nieżydowskie, urodziny i rocznice, a także, by wspólnie celebrować swoje osiągnięcia zawodowe i edukacyjne. Gromadzili się także, by opłakiwać zmarłych. Część z nich przestrzegała przy tym zasad rytuałów żydowskich, podczas gdy inni tworzyli swoje własne tradycje rodzinne, osadzone mocno w kontekście ich codziennego życia w Breslau. Wiele z tych tradycji, pomimo rozproszenia, trwa do dziś.
-
Rodzina Tischlerów i Haddów, 1936.
zdjęcieWięcej o obiekcieW październiku 1936 r. 13-letni Franz Tischler miał bar micwę – rytuał przyjęcia chłopca do grona mężczyzn odpowiedzialnych za swe czyny w świetle żydowskiego prawa religijnego. Była to okazja do wspólnego świętowania spokrewnionych rodów Tischlerów i Haddów. Oba pochodziły z Górnego Śląska, a po przeprowadzce do Breslau na początku XX w. pozostały najbliższą rodziną. [KOMENTARZ […]
-
Zaproszenie na zaręczyny Ursuli Beyer i Erwina Zadika, 1938.
dokumentWięcej o obiekciePo trwających dziewięć miesięcy zaręczynach Ursula Beyer, zwana przez bliskich Ursel, i Erwin Zadik wzięli ślub we wrześniu 1938 r. Odbył się on w synagodze Pod Białym Bocianem – Erwin pochodził z dużo bardziej religijnej rodziny niż Ursula. Po uroczystości państwo młodzi zapozowali do zdjęcia na balkonie w mieszkaniu Beyerów przy Tauentzienstraße 7 (ul. Kościuszki)
-
Fotografia ślubna Ursuli Beyer i Edwina Zadika, 1938.
zdjęcieWięcej o obiekciePo trwających dziewięć miesięcy zaręczynach Ursula Beyer, zwana przez bliskich Ursel, i Erwin Zadik wzięli ślub we wrześniu 1938 r. Odbył się on w synagodze Pod Białym Bocianem – Erwin pochodził z dużo bardziej religijnej rodziny niż Ursula. Po uroczystości państwo młodzi zapozowali do zdjęcia na balkonie w mieszkaniu Beyerów przy Tauentzienstraße 7 (ul. Kościuszki).
-
Menu weselne Hilde Bornstein i Waltera Herza, 1922.
dokumentWięcej o obiekcieZupa z raków, marynowany węgorz, filet cielęcy i gęś, a na deser tort lodowy „Bomba Pücklera” i torciki sernikowe – te specjały znalazły się w weselnym menu Hilde Bornstein i Waltera Herza. Niektóre dania, jak raki i węgorz, były niekoszerne, czyli niedozwolone do spożywania według żydowskiego prawa religijnego, jednak państwo młodzi i ich goście swobodnie […]
-
Srebrna tiara i broszka rodziny Freundów i Falków, 1892.
przedmiotWięcej o obiekcieW 1892 r. Wilhelm Salomon Freund i jego żona Clara świętowali dwudziestą piątą rocznicę ślubu. Clara założyła wówczas zamówioną specjalnie na tę okazję srebrną tiarę i broszkę. Tak zapoczątkowali tradycję, która wśród ich potomków w Stanach Zjednoczonych przetrwała z drobną modyfikacją do dziś: na dziesiątą i dwudziestą piątą rocznicę panie nadal zakładają tiarę, a broszkę […]
-
Elisabeth i Rudolf Freundowie, 1947.
zdjęcieWięcej o obiekcieW 1892 r. Wilhelm Salomon Freund i jego żona Clara świętowali dwudziestą piątą rocznicę ślubu. Clara założyła wówczas zamówioną specjalnie na tę okazję srebrną tiarę i broszkę. Tak zapoczątkowali tradycję, która wśród ich potomków w Stanach Zjednoczonych przetrwała z drobną modyfikacją do dziś: na dziesiątą i dwudziestą piątą rocznicę panie nadal zakładają tiarę, a broszkę […]
-
Stephen Falk i Liz Otwell, 2010.
zdjęcieWięcej o obiekcieW 1892 r. Wilhelm Salomon Freund i jego żona Clara świętowali dwudziestą piątą rocznicę ślubu. Clara założyła wówczas zamówioną specjalnie na tę okazję srebrną tiarę i broszkę. Tak zapoczątkowali tradycję, która wśród ich potomków w Stanach Zjednoczonych przetrwała z drobną modyfikacją do dziś: na dziesiątą i dwudziestą piątą rocznicę panie nadal zakładają tiarę, a broszkę […]
-
Laura i Jay Snabelowie, 2022.
zdjęcieWięcej o obiekcieW 1892 r. Wilhelm Salomon Freund i jego żona Clara świętowali dwudziestą piątą rocznicę ślubu. Clara założyła wówczas zamówioną specjalnie na tę okazję srebrną tiarę i broszkę. Tak zapoczątkowali tradycję, która wśród ich potomków w Stanach Zjednoczonych przetrwała z drobną modyfikacją do dziś: na dziesiątą i dwudziestą piątą rocznicę panie nadal zakładają tiarę, a broszkę […]
-
Bill Fabbri i Ann Goebel-Fabbri, 2021.
zdjęcieWięcej o obiekcieW 1892 r. Wilhelm Salomon Freund i jego żona Clara świętowali dwudziestą piątą rocznicę ślubu. Clara założyła wówczas zamówioną specjalnie na tę okazję srebrną tiarę i broszkę. Tak zapoczątkowali tradycję, która wśród ich potomków w Stanach Zjednoczonych przetrwała z drobną modyfikacją do dziś: na dziesiątą i dwudziestą piątą rocznicę panie nadal zakładają tiarę, a broszkę […]
-
Martha Graetzer i Gregor Henze, 2022.
zdjęcieWięcej o obiekcieW 1892 r. Wilhelm Salomon Freund i jego żona Clara świętowali dwudziestą piątą rocznicę ślubu. Clara założyła wówczas zamówioną specjalnie na tę okazję srebrną tiarę i broszkę. Tak zapoczątkowali tradycję, która wśród ich potomków w Stanach Zjednoczonych przetrwała z drobną modyfikacją do dziś: na dziesiątą i dwudziestą piątą rocznicę panie nadal zakładają tiarę, a broszkę […]
-
Heinrich Tischler, karta z gratulacjami z okazji narodzin Ruth Haddy, 1921.
dzieło sztukiWięcej o obiekcieGdy w listopadzie 1921 r. Bercie i Albertowi Haddom urodziło się pierwsze dziecko – córka Ruth Elizabeth – młodzi rodzice otrzymali liczne gratulacje od rodziny i przyjaciół. Postanowili się odwdzięczyć, rozsyłając kartki z podziękowaniami. Ozdobiła je grafika z portretem małej Ruth autorstwa artysty Heinricha Tischlera, który był kuzynem Alberta.
-
Szczotka do włosów Ernsta Peritza, data jego urodzin: 4 lipca 1928.
przedmiotWięcej o obiekcieWygrawerowane inicjały wskazują na właścicieli tych przedmiotów: kieliszek do jajek należał do małego Wernera Peritza, a szczotka do włosów do jego młodszego brata Ernsta. Ich rodzice, Else i Felix Peritzowie, nadali synom typowo niemieckie imiona – był to znak przywiązania do niemieckiej kultury. Tymczasem jeszcze dwa pokolenia wcześniej większość członków rodziny nosiła tradycyjne żydowskie imiona, […]
-
Kieliszek do jajek Wernera Peritza, 1920.
przedmiotWięcej o obiekcieWygrawerowane inicjały wskazują na właścicieli tych przedmiotów: kieliszek do jajek należał do małego Wernera Peritza, a szczotka do włosów do jego młodszego brata Ernsta. Ich rodzice, Else i Felix Peritzowie, nadali synom typowo niemieckie imiona – był to znak przywiązania do niemieckiej kultury. Tymczasem jeszcze dwa pokolenia wcześniej większość członków rodziny nosiła tradycyjne żydowskie imiona, […]
-
Fotografia braci Wernera i Ernsta Peritza, 1933.
zdjęcieWięcej o obiekcieWygrawerowane inicjały wskazują na właścicieli tych przedmiotów: kieliszek do jajek należał do małego Wernera Peritza, a szczotka do włosów do jego młodszego brata Ernsta. Ich rodzice, Else i Felix Peritzowie, nadali synom typowo niemieckie imiona – był to znak przywiązania do niemieckiej kultury. Tymczasem jeszcze dwa pokolenia wcześniej większość członków rodziny nosiła tradycyjne żydowskie imiona, […]
-
Gabrielle Freund (później Falk) w domu przy Vogelweide 187 (ul. Mikołaja Kopernika 19), 1933.
zdjęcieWięcej o obiekcieKilkuletnia Gabrielle Freund czyta książkę w pokoju wypełnionym zabawkami. Jednak nie tylko one otaczały ją w dzieciństwie: Gabrielle dorastała też wśród pamiątek po poprzednich pokoleniach swojej rodziny. Jej ojciec, pediatra Walther Freund, przechowywał w domu między innymi portrety jej dziadka Wilhelma Salomona Freunda, radnego miejskiego, i jej praprababki Babette Silberstein – oboje zostali przedstawieni w […]
-
Rondelek i drewniana łyżka Ursuli i Helgi Beyer, ok. 1925.
model 3D, przedmiotWięcej o obiekcieUrsula Beyer i jej młodsza o dwa lata siostra Helga dorastały w mieszanym religijnie domu – ich ojciec Adolf był Żydem, a matka Else ateistką, choć wywodziła się z chrześcijańskiej rodziny. Gdy dziewczynki miały po 13 i 11 lat, spokojne dzieciństwo zakłóciła śmierć Else. Ursula zapamiętała, że owdowiałemu ojcu zdarzało się w tamtym czasie robić […]
-
Fotografia sióstr Ursuli i Helgi Beyer, lata 20. XX w.
zdjęcieWięcej o obiekcieUrsula Beyer i jej młodsza o dwa lata siostra Helga dorastały w mieszanym religijnie domu – ich ojciec Adolf był Żydem, a matka Else ateistką, choć wywodziła się z chrześcijańskiej rodziny. Gdy dziewczynki miały po 13 i 11 lat, spokojne dzieciństwo zakłóciła śmierć Else. Ursula zapamiętała, że owdowiałemu ojcu zdarzało się w tamtym czasie robić […]
-
Filiżanka z dedykacją dla Else Peritz, 1921.
model 3D, przedmiotWięcej o obiekcie„Mojej ukochanej synowej Else” – głosi dedykacja na filiżance, którą Mathilde Peritz podarowała swojej synowej Else z domu Durra. Gest świadczy o serdeczności, mimo że obie rodziny dzieliła różnica światopoglądów: Peritzowie byli konserwatywni, a Durrowie liberalni. Dla syna Mathilde, Felixa, postępowość jego żony Else okazała się na tyle atrakcyjna, że z czasem jego relacje z […]
-
Lorgnon Else Peritz, ok. 1920.
przedmiotWięcej o obiekcieJakie przedstawienia teatralne, jakie spektakle operowe oglądała Else Peritz przez ten lorgnon? Zamiłowanie do sztuki i wyrafinowany gust wyniosła z domu rodzinnego: jeden z jej bratanków został kompozytorem, jej wujek był pianistą i dyrygentem chóru, a bratanica śpiewaczką operową w Teatrze Miejskim w Breslau
-
Pocztówka fotograficzna z frontu I wojny światowej wysłana przez Feliksa Peritza, 31 grudnia 1915.
zdjęcieWięcej o obiekcieGdy w 1914 r. wybuchła I wojna światowa, także Żydzi byli wcielani do niemieckiej armii – wśród nich był 25-letni Felix Peritz. Jego wnuk Joseph Pearce wspomina, że Felix jechał na wojnę jak po przygodę i był dumny ze służby jako podoficer sanitariusz. To zdjęcie w otoczeniu swojego oddziału wysłał do rodziny z frontu zachodniego […]
-
Bracia Haddowie (od lewej) Willi, Sigmund, Albert i Moritz, listopad 1916.
zdjęcieWięcej o obiekcieBracia Haddowie pozują wspólnie do zdjęcia pochodzącego z okresu ich służby w niemieckim wojsku podczas I wojny światowej. Już wtedy zainteresowania i plany zawodowe wiodły każdego z nich w inną stronę. Najstarszy Siegmund został chirurgiem i ordynatorem szpitala żydowskiego w Breslau, Moritz i Albert architektami i projektantami mebli, zaś Willi kupcem, a potem dyrektorem żydowskiego […]